Jæja, þá er ég loksins kominn aftur til Seoul. Lenti a flugvellinum rétt fyrir 12 og var kominn i borgina eftir rútuferð um klukkan 14.
Dagurinn byrjaði snemma hjá mér. Ég vaknaði 05:30, tók töskunar mínar og gekk á lestarstöðina til að taka lest til Narita flugvallar klukkan 06:07, fyrstu lest dagsins.
Innskot: rosalega er erfitt að venja sig aftur á íslenskt lyklaborð eftir að hafa ekki snert það í 3 vikur.
Lestin lagði af stað á sekúndunni og kom alveg á réttum tíma 07:29 að flugvallarbyggingunni. Þar mætti mér risalöng röð. Loksins þegar það var komið að mér þá kom upp vandamál. Ég hafði ekki vegabréfsáritun til Kóreu (mér hafði verið sagt af starfsmanni á vegabréfsskrifstofunni í Seoul að það ætti ekki að vera neitt vandamál, gat nefnilega ekki sótt um vegabréfsáritun þá af því að þeir gefa ekki út vegabréfsáritanir fyrir nemendur á sumrin).
Eftir langa ræðu við starfsmann flugvallarins um að ég væri nemandi þarna þar sem ég sýndi þeim skýrteinið mitt, og útskýrði allt fyrir þeim tókst mér að lokum að sannfæra þá um mál mitt. En þá hafði tíminn liðið og nú voru aðeins 25 mínútur þangað til flugið færi. Ég bað vingjarnlega um að fá hraðmeðferð í gegnum skoðunina, að skjótast fram fyrir röðina, því hún var gríðarlega stór og enginn möguleiki að ég næði fluginu ef ég myndi hanga í henni. Ég komst í gegnum leitina og vegabréfsskoðunina og þá voru 12 mínútur í flugið og langt að fara til að ná á hliðið mitt. Og hliðið á að loka 10 mínútur í brottför. Ég tók því á rosalegan sprett með bakpokann minn, myndavélatöskuna og hliðartöskuna mína og náði á hliðið á slæginu 8:50, 10 mínútum í brottför. Þetta var þvílíkt afrek að ná að hlaupa þessa vegalengd á 2 mínútum. Ef það væri ólympíuíþrótt í flugstöðvahlaupi með töskur þá hefði ég pottþétt náð fyrsta gulli Íslands, þá er bara að krefjast þess að taka þetta upp.
Flugið var gott, þrátt fyrir ókyrrð á tímum og hörmulega lélega lendingu, flugvélin lenti svolítið á hlið fannst mér og skelltist svo á hitt hjólið. Maturinn var ótrúlegt nokk virkilega góður, veit ekki hvað þetta var en það bragðaðis vel.
En þá er ég kominn uppá herbergið mitt núna og er að taka út smá hvíld áður en næsta lota byrjar.
Yfir og út!
Kveðja,
Rúrik “The running in the airport terminal with bags gold-medalist”


