Jæja, nú er liðin vika síðan ég bloggaði síðast og komin tími til þess að skrifa næsta póst.
Kóreskuprófið mitt gekk bara ágætlega, þótt ég fái ekki einingar fyrir það er gaman að læra aðeins í tungumálinu. Ég reiknaði nú ekki út einkunnina í prófinu en hún var að minnsta kosti ekki falleinkunn ( í áfanga sem ekki er hægt að falla á? haha).
Á miðvikudaginn kom fulltrúi frá skólanum í skólastofuna til þess að kynna ráðstefnu “World forum” sem var seinna um daginn. Þar gátu skiptinemar kynnt löndin sín á 2-4 mínútum. Að sjálfsögðu skráði ég mig til þátttöku.
Ég talaði svona almennt um landið fyrst, stærðina, fólksfjölda, atvinnu ofl. En talaði síðan um hluti eins og næturlífið, náttúruna og að það sé best að búa á Íslandi, að minnsta kosti samkvæmt Sameinuðu Þjóðunum (UN). Fór síðan að tala um íslensku jólasveinana og eitthvað fleira skemmtilegt. Síðan nýtti ég líka tækifærið til þess að kynna bókina mína. Það féll vel í kramið hjá áhorfendum. Um kvöldið var síðan Pizzapartý sem var svosem alveg ágætt, það var bara skortur á pizzum, hehe.
Á fimmtudaginn fór ég að sækja um nýja vegabréfsáritun til þess að geta verið hérna í 6 mánuði. Það gekk svosem ágætlega, umsóknin fer alveg í gegn en hinsvegar af því að það er ekki hefðbundið skólaár núna (byrjar í september) þá get ég ekki fengið þetta fyrr en í september. Helvítis klúður og svoleiðis, en maður verður bara að þola óþægindin sem verða af þessu.
Á föstudagsmorgun var síðan lagt af stað til Young-Ju sem var svona 3 klst ferð með rútu frá Seoul. Fórum fyrst í skoðunarferð í sígarettu verksmiðju (sem að kostar ferðina). Fyrirtækið heitir KT & G, þeir vilja meina að það standi fyrir “Korea, Tomorrow & Global” en ég ætla að nota gamla nafnið þeirra “Korea, Tobacco & Ginseng”. Jább, þeir framleiða líka ginseng, og það er ekki allt, þeir eru líka farnir að þreifa sig áfram í lyfja- og líftækni. Þeir semsagt orsaka krabbameinið, bjóða þér ginseng til að bæta heilsuna og reyna síðan að lækna krabbameinið? Haha, þetta er klikkað. Kynningin hjá þeim var einskonar söluræða allan tíman sem við vorum þarna, fórum um verksmiðjuna sem vissulega var gaman að skoða en mér fannst ekki alveg viðeigandi að fara í skoðunarferð í sígarettuverksmiðju.
Síðan var einn starfsmaðurinn sem var ekki alveg nóg góður í enskunni sem missti upp úr sér frekar skemmtilegan frasa. Þegar við gengum fram hjá myndum á veggnum þar sem aðrir hópar sem höfðu komið í heimsókn voru innrammaðir. Hann sagði:
“You see these pictures here on the wall, these are other groups that have visited our factory, later we are going to take your picture too and them we are going to HANG you!”
Hahaha. ég gat sem betur fer gengið út úr verksmiðjunni með alla limi enn áfasta.
Við fórum síðan á svæðið sem við gistum á, sem var svona hefðbundin kóresk húsakynni. Við vorum kynnt fyrir krökkum úr skóla þarna, (13-15 ára), og vorum “International buddies”. Við áttum svo að gera ýmislegt saman. Við lærðum hvernig á að lita fataefni og búa til hrísgrjónakökur meðal annars.
Um kvöldið var svo alvöru hefðbundið kóreskt brúðkaup hjá tveim vinum mínum, Marek og Lucie. Ég var beðin um að taka þátt í athöfninni. Ég var settur í þvílíka múnderingu, þið fáið að sjá það á myndunum mínum (sem voru í þessu tilviki ekki teknar af mér, ég fékk annan til þess að taka myndirnar fyrir mig, þar sem ég var vant við látin í athöfninni). Hlutverk mitt var semsagt að halda á “hásæti” brúðarinnar með henni í því að staðnum sem athöfnin var haldin ásamt 3 öðrum. Síðan í lok athafnarinnar var ég neyddur til þess að lemja vin minn, nei þetta er ekki eitthvað rugl í mér. Samkvæmt kóreskri hefð þá er brúðguminn laminn í fótinn með spýtu til þess að örva blóðflæðið á brúðkaupsnóttinni. Ég neyddist því til þess að lemja vin minn, en það gekk alveg vel og við erum ennþá vinir eftir þetta, hehe 
Um kvöldið var síðan haldin veisla þar sem ég bauð uppá áfengi frá Íslandi, ég tók með mér eina flösku af Opal. Sumir fíluðu þetta í botn en aðrir ekki.
Daginn eftir fórum við í heimsókn í musteri Budda og gerðum allskonar fleiri hluti með “félögunum” okkar.
Á sunnudaginn fór ég síðan á bílasýningu. Og merkilegt nokk þá voru bílarnir ekki aðal málið á sýningunni, nei það voru sýningarstúlkunar. Ljósmyndararnir hópuðust að básunum þar sem þær voru og síðan var nánast engin á hinum básunum. Í alvörunni þá held ég að svona 90% gestanna á sýninguna hafi komið til þess að sjá stelpunar, sem var svosem í fína lagi enda alveg gullfallegar stúlkur þar á ferðinni. Ég verð líka að viðurkenna að það var eiginlega bara skemmtilegara að skoða stelpunar en bílana, hehe 
Svona ganga hlutirnir fyrir sig í Asíu. Bílasýningar á Íslandi og hér eru alveg allt öðruvísi, en alls ekkert verri fyrir það.
Rúrik “The Iceman”
Hæ hæ!! Svaka flottar myndir!
Gaman að sjá þetta allt! Flottur búningur í brúðkaupinu.